WYTŁUMACZENIE ZACHOWAŃ

ID-10048292

Co więcej, w sy­tuacji, gdy partner znajdował się w opresji, inne szczury wykazywały zainteresowanie nim (pozostawały blisko po­mieszczenia, były zwrócone w jego kierunku, czego nie zaobserwowano, gdy zawieszony był plastikowy blok. Zachowa­nie, które tu stwierdzono, nie da się więc wytłumaczyć tym, iż szczury były wzmacniane przez zmiany w polu widzenia. W innej pracy G. Rice stwierdził, że szczur częściej naciska dźwignię w „pudle Skinnera”, przy pomocy której wyzwala innego szczura z pojemnika z wodą. Takiej reakcji nie zaob­serwowano u świnek morskich (Rice 1965).Zaobserwowane zachowania dobrze dają się wytłumaczyć jeśli j założymy, iż pisk znajdującego się w opresji szczura działa jako bodziec przykry, a zwierzę uczy się redukować ów przy­kry bodziec, naciskając dźwignię, tak samo, jak uczy się na­ciskać dźwignię, aby wyłączyć tzw. „biały szum. Empirycznym potwierdzeniem tego rozumowania są wyniki eksperymentu, jakie przeprowadzili R. E. Miller i współpra­cownicy.Wyuczyli oni rezusy reagowania naciskaniem lewara na zapa­lenie żarówki dla uniknięcia szoku. Następnie dwa osobniki umieścili w osobnych pomieszczeniach, przy czym jeden osobnik miał żarówkę, ale nie miał dostępu do lewara, a drugi przeciwnie. Jak się okazało, krzyk przestraszonego rezusa, który dostrzegał zapalające się światło, pobudzał jego towarzysza do naciskania lewara. Jak widać, dla tego zwierzęcia krzyk przestraszonego osobnika miał takie samo znaczenie sygnałowe, j jak uprzednio światło lampki jako sygnał bodźca bólowego.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply