WIZJE IDEALNE

Są także wizje idealne dotyczące człowieka. Są one formuło­wane od najdawniejszych czasów. Grecki heros, średniowiecz­ny rycerz doskonały czy też angielski wzorowy gentelman, franklinowski idealny kupiec (Ossowska 1956, 1973) to roz­maite warianty wyobrażeń o człowieku doskonałym.Wizje te występowały zresztą — jak zauważyła Maria Ossow­ska (1973, s. 17) — także w ukrytej formie, w toku rozważań nad „naturą ludzką” lub nad istotą szczęścia. Współcześnie zawierają się one w koncepcjach zdrowia psychicznego, pełnej samorealizacji, „wszechstronnego rozwoju” itp. Występują w programach politycznych (por. Jasińska i Siemieńska 1975) i w koncepcjach ideału wychowawczego.„Wyobrażenia idealne” nie są wyłącznie „epifenomenami ży­cia”. Pełnią one ważne funkcje regulacyjne w stosunku do działalności ludzi. Dwie z tych funkcji należałoby podkreślić przede wszystkim. Po pierwsze, funkcję motywującą, albowiem rozbieżność mię­dzy wyobrażeniem idealnym a doświadczeniem mówiącym o  tym, jaki świat (a ściślej, określony jego fragment) jest na­prawdę, stanowi potężne źródło sił pobudzających. Właśnie dzięki temu, że człowiek może wyobrażać sobie rzeczywistość pod jakimś względem poprawioną, doskonalszą od tej, z któ- 12 rą ma do czynienia, rodzą się w nim siły, aby ową rzeczywistość doskonalszą zrealizować. Czy to będzie skonstruowa­nie nowego przedmiotu o wyższych walorach użytkowych, czy zbudowanie pięknych konstrukcji, czy zorganizowanie lepszych instytucji, to za każdą aktywnością tego rodzaju kry­je się motywująca rola rozbieżności między tym, co jest, a tym, co jest wyobrażone jako doskonalsze.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply