STOPIEŃ TRUDNOŚCI PROBLEMÓW

Musimy też zdać sobie sprawę ze stopnia trudności prob­lemów, jakie może nasuwać realizacja określonych ideałów, przy czym chodzi o trudności rzeczywiste, a nie te, które przewidywał Dedal, zakazując swemu synowi wznoszenia się na dużą wysokość, aby zbytnio nie przybliżył się do Słońca.Nie znaczy to, że należałoby postulować wyrugowanie z ży­cia społecznego wszelkiej fantazji, wszelkich nierealistycz­nych wyobrażeń. Fantazje dotyczące niemożliwego do zreali­zowania stanu doskonałego mogą mieć funkcję pobudzającą, skłaniającą do poszukiwań. I choć wiele odwiecznych marzeń ludzkich o eliksirze młodości, o kamieniu filozoficznym, o nie­śmiertelności nigdy nie zostało zrealizowanych, to jednak stwarzały one niepokój, pobudzając  do rozmaitych poszuki­wań, z których narodziło się niejedno odkrycie. Nie zmienia to faktu, że rzeczywisty postęp wymaga wizji realistycznych. W sferze rozważań o kształtowaniu człowieka, aby zastąpić wizje poetyckie wizjami sterującymi, trzeba odwołać się — tak jak to się dzieje w innych dziedzinach ludzkiego doświadczenia — do nauki.Jednym z istotnych składników koncepcji człowieka przysz­łości jest wizja istoty uspołecznionej, tj. takiej, która troszczy się nie tylko o pożytek własny, ale również ma na względzie pożytek cudzy, pożytek wspólnoty. Pewną wersję takiego człowieka znaleźć można w pismach Marksa, w jego rozwa­żaniach dotyczących uspołecznienia postaw ludzkich (por. Ja­roszewski 1970). W pismach marksistowskich filozofów i pe­dagogów spotkać można różne formy konkretyzacji owych wizji (por. Suchodolski 1974; Muszyński 1974).

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply