PRZESŁANKI POSTAW PROSPOŁECZNYCH

Planowanie, tak jak wszelkie inne właściwości nowej formacji, nie posiada jednak formy doskonałej nazajutrz po politycznym zwycięstwie sił socjalistycznych. Przeciwnie,efektywność planowania wymaga ogromnego rozwoju roz­maitych dziedzin ludzkiego poznania, wymaga też wielu doświadczeń, dlatego też świadoma kontrola nie jest fak­tem danym, lecz faktem, który w ramach ustroju socjali­stycznego dopiero się staje.Formacja, która spełnia trzy wymienione, podstawowe warun­ki, stawia też określone wymagania postawom ludzkim. Analiza marksistowska prowadzi do wniosku, iż odpowiedzi na pytanie, czy człowiek jest, czy nie jest zdolny do przezwyciężenia egoistycznej orientacji; czy w ogóle jest, czy nie jest „z natury” egoistą; czy jego motywacja do zachowań prospołecznych jest autentyczna, czy też stanowi zamaskowaną formę realizacji egoi­stycznego interesu — nie da się wyprowadzić z cech nie­zmiennej natury ludzkiej. Można ją uzyskać z analizy właści­wości systemu społecznego, w ramach którego osobowość się formowała.Wszystkie dotychczasowe ustroje, zbudowane na zasadach kla­sowych, a równocześnie oparte na istnieniu odrębnych, bar­dziej lub mniej, izolowanych ugrupowań ludzi, zakładały, iż o    postawach decydował układ sprzecznych interesów, a egoizm indywidualny oraz grupowy (lokalny, cechowy, rodzinny, kla­nowy, narodowy, klasowy) stanowił istotną właściwość osobo­wości człowieka.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply