POWIĄZANIE Z CAŁOŚCIĄ

W polu fenomenologicznym pojawiają się więc takie treści, które nie są powiązane z całością. Znaczy to, iż następuje dy- socjacja elementów doświadczenia wewnętrznego. Każdy ele­ment owego pola dąży do urzeczywistnienia, a obrona unie- 1 możliwia zintegrowane działanie całego pola, dlatego zacho- < wanie ulega mniejszej lub większej dezorganizacji. Pojawia się niepokój (napięcie), którego przyczyny są dla podmiotu nie znane.Główną wewnętrzną przyczyną rozstrojenia jednostki, zablo­kowania jej rozwoju i dezadaptacji jest — jak to określa Ro­gers — stan rozbieżności między „ja” a „doświadczeniem”, ściśle biorąc, chodzi o to, że w subiektywnym doświadczeniu jednostki występują takie treści, które, pozostając w niezgo­dzie z „ja”, nie są dopuszczone do świadomości. Rozbieżność ta jest wynikiem asymilowania „warunków własnej wartości”. Dzięki obecności tych warunków różne składniki wewnętrzne­go doświadczenia mają zagrodzony wstęp do świadomości. Terapia, Cktórą proponuje Rogers (1959, s. 226) — i którą sam realizuje — ma za zadanie „rozpuszczenie” owych „warunków własnej wartości”, a dzięki temu zniesienie dysocjacji, znie­sienie introjekcji, powrót do naturalnego, „organizmalnego” wartościowania. Terapia taka, jeżeli jest skuteczna, prowadzi do zmian osobowości, które umożliwiają „stawanie się pełnym człowiekiem” (fully functioning person).

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply