PIERWOTNY MECHANIZM

pobrane

Zróżnicowanej akcji wobec różnych osobników własnego gatunku, na przykład wobec braci i sióstr, matki, wobec osobni­ka, z którym przebywało się przez dłuższy czas razem. Odgrywają tu rolę różnice indywidualne. Lawick-Goodall, ob­serwując dwie pary samic (matka—córka), stwierdziła, że pod­czas gdy jedna para wzajemnie sobie pomagała, to u drugiej pary wzajemnej pomocy nie dało się zarejestrować. Interesujące nas zachowanie pomocne występować więc może z większym lub mniejszym natężeniem u różnych osobników.W konkluzji możemy stwierdzić, co następuje: można zaob­serwować u różnych zwierząt wiele rozmaitych form „reak­cji pomocnych”. Reakcje te pojawiają się przede wszystkim jako odpowiedź na określone sygnały, tzw. bodźce kluczowe. Najczęściej właściwości „bodźców kluczowych” posiadają pew­ne specyficzne cechy wyglądu lub zachowania dziecięcego, a także ekspresja strachu. Wrażliwość na owe, gatunkowo specyficzne sygnały jest podstawą reakcji pomocnych. Same reakcje pomocne są też, w znacznej swej części, ustabilizowa­nymi filogenetycznie formami zachowania (tzw. wrodzone ko­ordynacje).Reakcje pomocne u zwierząt mogą również wykształcić się pod wpływem doświadczenia. Osobniki mogą uczyć się reakcji po­mocnych dzięki temu, że sygnały wydawane przez innegoosobnika, który znalazł się w opresji, są dla wielu gatunków bardzo silnym bodźcem awersyjnym. Zwierzę może nauczyć się zachowań, które usuwają ten

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply