NATURA LUDZKA

Punktem wyjścia marksistowskiej analizy człowieka jest fakt, iż człowiek jest pewną cielesną organizacją. „Pierwszym zało­żeniem wszelkich dziejów ludzkich jest oczywiście istnienie żywych ludzkich osobników. Pierwszy stan faktyczny, który należy tu stwierdzić, to cielesna organizacja tych osobników oraz ich stosunek do pozostałej przyrody” (Marks, Engels 1949a, s. 45). Stosunek ten można opisać jako posiadanie po­trzeb i zdolności do podejmowania działań dla zaspokajania 72 tych potrzeb. „Do życia (…) należy przede wszystkim jedzenie picie, mieszkanie, ubranie i jeszcze to i owo inne. Pierw­szym więc czynem historycznym jest wytwarzanie środków do zaspokojenia tych potrzeb, produkcja samego życia ma­terialnego (…)” (Marks Engels 1949a, s. 56). Ale „człowieczeń­stwa”, czyli tego, co specyficznie ludzkie, nie można opisać, wychodząc od analizy cielesnych właściwości człowieka, tego, co mu dała przyroda w formie gotowej. Tak można opisać na­turę zwierząt. Natomiast opis człowieka musi uwzględniać fakt, iż wytwarza on sam siebie w procesie historycznym.O człowieku nie można więc powiedzieć, że jakiś jest, lecz że się staje, a to, ja­kim się staje, nie jest zdeterminowane z góry przez naturalne, odziedziczone po przodkach skłonności. Człowiek osiąga swoje ludzkie właściwości dzięki temu, że żyje w społeczeństwie. Człowiek poza społeczeństwem jest nie do pomyślenia. jako istota ludzka. Stąd też nie można niczego powiedzieć o istotnych cechach człowieka, rozważając go jako „istotę na bezludnej wyspie”. Istota na bezludnej wyspie mia­łaby organizm ludzki, ale nie byłaby ludzką istotą.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply