NAJLEPSZE FUNKCJONOWANIE

Można to powiedzieć o postawach prospołecznych. Społeczeń­stwo socjalistyczne najpewniej nie mogłoby prawidłowo funk­cjonować, a nawet istnieć, gdyby takich postaw członkowie społeczeństwa nie wykazywali. Rozwój społeczeństwa socjali­stycznego wydaje się być integralnie związany z kształtowa­niem tego rodzaju postaw i do tego kształtowania sam po­winien się przyczyniać. W wielkim stopniu o tempie, kierunku i jakościowych cechach tego rozwoju decydują świadome po­czynania ludzi, dlatego też poznanie czynników, od których kształtowanie prospołecznych postaw zależy, stanowi niezbęd­ny wkład w rozumienie mechanizmów rozwoju socjalizmu.Analizę mechanizmów zachowań prospołecznych (podobnie jak analizę zachowań antyspołecznych) należałoby zaczęć od py­tania: jaki człowiek jest „z natury”? To pytanie o „naturę człowieka” ma dwojaki sens:Po pierwsze, czy człowiek ma naturalne „skłonności altrui- styczne” (względnie „skłonności agresywne”), czy bez żadnych doświadczeń, bez żadnego uczenia się jest gotów do udziela­nia pomocy innym, do poświęcania się, dzielenia itp.Po drugie, czy człowiek ma wrodzone możliwości stawania się altruistą, czy też własności takie są i muszą być tylko fasadą, ukrywającą prawdziwą, z gruntu egoistyczną naturą czło­wieka.Niektórzy zajmują w tej sprawie radykalne stanowisko. M. T. Ghiselin, autor wydanej w połowie lat siedemdziesią­tych książki, ujął swój pogląd w sposób następujący: „Ewolu­cja społeczeństwa spełnia paradygmat darwinowski w jego najbardziej indywidualistycznej formie […]

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply